EHL-İ BEYT KÜLTÜR ve DAYANIŞMA VAKFI (EHDAV)


  Son Veda Haccı idi Peygamberin, / On sekizinci günü Zilhiccenin,
  Çıktı yüksek bir yere ol Mustafa, / Yanına aldı Ali’yi besafa:


   Dinleyiniz ey garip ümmetlerim! / Anlatayım size vasiyetlerim:
  Aranızdan ayrılığım çok yakın, / Hak yolundan çıkmayın, aman sakın.


  Bana imanı olanlar dinleyin, / Mevlanın fermanını siz belleyin.
  İki muhkem şey bırakırım size; / Haşre dek rehber olur, bunlar size.


  Birisi Allah’ımın Kuran’ıdır, / Öbürü evladımın ikânıdır.
   İşte aldım ben Ali’yi yanıma, / Son sözü tekrarlarım ihvanıma.


  Canla – başla siz Ali’ye sarılın, / Böylelikle Hak yoluna doğrulun.
  Ben kimin mevlası olduysam heman, / Ali mevlasıdır, onun her zaman.


   Kim beni severse sever Ali’yi, / Ayrı bilmez Nebi ile Veli’yi.
   Kim Ali’ye düşman olursa heman, / O benim de düşmanımdır her zaman.


  Sonra dedi ol Muhammed Mustafa: / Ey sahabem, eyleyin ahde vefa.
  Sonra kaldırdı elin Fahr-i Cihan, / Dedi: Ya Rab şahit ol, Sen de heman.


  Sen de sev Rabbim Ali’yi seveni, / Sevme Sen de Ali’yi sevmeyeni.
  Düşman ol Sen de Ali düşmanına, / Yardım eyle Ali’nin yârânına.


  Her kim Ali’den kaçarsa ey Huda, / Onu benden daima eyle cüdâ.
  Kim hakaret eylerse bu Ali’ye, / Ya husmet eylese ol Veli’ye.


  Sen iki cihanda onu kıl hakir, / Bu duamı müstecap et ya Kadir!
  İşitince hep sahabe bu sözü, / Vecde geldi, güldü hepsinin yüzü

Ehdav Genel Başkanı

Ali YERAL